|
مژده ای دل که شب نیمه شعبان آمد برتن مرده و بی جان جهان، جان آمد نیمه شعبان زمان نمایان شدن قرص قمر ماه تابان سیره نبوی است؛ تولد مولودی به نام «مهدی» که هم جان و هم جهان شیعیان است. سلام بر او که ماه پر فروز شبهای تار مومنین است و امید دلهای ترک خورده... مهدی(عج) همان آخرین ذخیره گنجینه عشق کائنات در کالبد شیعه و یادگار پیامبران، خلاصه ابراهیم، عصاره محمد مصطفی (ص) است. آخرین وصی پیامبر خدا(ص)، دوازدهمین امام شیعه و چهاردهمین معصوم از خاندان رسالت، حضرت مهدی(ع) در سپیده دم نیمه شعبان سال 255 هجری در شهر سامرا دیده به جهان گشود. نام آن حضرت، نام پیامبر(ص) و کنیه او کنیه رسول خداست. پدرش امام عسگری(ع) و مادرش نرجس است که نام اصلی وی ملیکه، دختر یشوعا فرزند قیصر روم بود. او که میفرماید:«برای تعجیل در ظهور من زیاد دعا کنید که خود فَرَج و نجات شما است.» و نیمه شعبان، مطلع فجر نورانی و درخشانی است در تاریخ شیعیان مهدی(عج) پیامبر اکرم(ص) میفرمایند: «مهدی(ع) طاووس اهل بهشت است.» آری ؛ مهدی(عج)، همان کعبه مقصود و قبله موعود دلهای مومنین است. غیبت کبرا، دوره آزمایش منتظران راستین حضرت مهدی(ع) است. به تعبیری نیمه شعبان می رسد، غنچههای «انتظار»، «ظهور»، «فرج»، «حکومت جهانی»، «قسط و عدل»، «دیدار» و «مهدی» را معنای دیگری میبخشد. سلام بر آل یاسین، سلام بر مهدی امتها و گنجینه زیبای همه کلمات وحی الهی.... و درود بر خورشید شب ظلمانی جهان و قرص ماه ایمان. میلاد حضرت مهدی(عج) مبارک و نیمه شعبان گرامی باد
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۹۹ساعت 14:38 توسط عطا
|
|
درباره وبلاگ 
|
